สมเด็จวัดระฆัง

ดูภาพพระสมเด็จวัดระฆังพิมพ์ใหญ่ องค์ในคอลัมน์วันนี้ ทั้งด้านหน้า และด้านหลัง...สารภาพทั้งพิมพ์ทรง ทั้งเนื้อหา เกือบไม่มีคะแนนศรัทธาจะให้ แต่คะแนนธรรมชาติ คือ รอยแยกเป็นแนวยาว ยักเยื้องด้านหน้า และด้านหลังสัญลักษณ์ รอยปูไต่สองเส้นขนาน และรอยเลี่ยมข้าวหลาม ตัดจางๆ ยืนยันการถูกแขวนคอชุ่มเหงื่อมานาน... เรียกคะแนนศรัทธาคืนมาได้บ้าง ในยุคสมัยที่การปลอมพระสมเด็จวัดระฆังก้าวหน้า ใกล้เคียงพระแท้แบบต้องใช้คำว่าเส้นยาแดงผ่าแปด...คนเป็นพระเขามีวิธีป้องกันตัว คือดูเป็นพระเก๊เอาไว้ก่อน เผื่ออยากจนทนไม่ไหว ตัดใจซื้อ ก็ต้องซื้อด้วยราคาเบาๆ พระสภาพคาบเส้นอย่างนี้ พูดแบบไว้เชิงจนเคยปาก ซื้อไว้เล่น แต่ในใจเผื่อ “แท้ก็ได้นี่หว่า!” แต่...มีข้อสะดุดต่อมา...พิมพ์ใหญ่องค์นี้ นอกจากเป็นแม่พิมพ์แบบใหญ่ ตามทฤษฎีครูตรียัมปวายแล้ว ซึ่งนอกจากเส้นสายลายพิมพ์ เป็น “พิมพ์โปร่ง” แล้ว ขนาดขององค์พระยังใหญ่กว่าพิมพ์เขื่องเล็กน้อย ยังมีข้อต้องพิจารณา คือ มีความหนา หนามากกว่า วัดขนาดได้ถึง 1.2 เซนติเมตร ทีเดียว พระสมเด็จหนาขนาดนี้ ถือว่าหนากว่าความหนามาตรฐานกลาง คือเฉลี่ย 5 มิลลิเมตร กว่าเท่าตัว น้ำหนักเฉลี่ยปานกลางที่ว่า ราวๆ 5 มิลลิกรัม ถ้ามีเครื่องชั่ง (ทอง) อาจจะชั่งได้กว่า 10 มิลลิกรัม ถ้าเชื่อคำสอนนักเล่นพระรุ่นโบราณ สมเด็จบาง นาง (พญา) หนา ก็คงจะต้องวางพระองค์นี้ทันที แต่...มีแต่ ข้อที่สอง...คนรักพระสมเด็จที่มีประสบการณ์ยาวนาน จะรู้ชัดเจนว่า ไม่ว่าเรื่องแม่พิมพ์ ไม่ว่าเรื่องเนื้อหา กระทั่งเรื่องความหนา ความบาง...อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น ด้วยเหตุผลพื้นฐาน พระสมเด็จเป็นพระทำด้วยมือ มีความแตกต่างสารพัดสารพัน เกิดได้จากมือ เคยมือแต่พระสมเด็จหนาปานกลาง เฉลี่ยที่ 4-5 มิลลิเมตร...เมื่อเจอหนาขึ้นอีกถึงเท่าตัว ความผิดปกติประการนี้ สำหรับใครอื่น...ผิดขนาด อาจใช้คำเคยปากเซียนว่าผิดพิมพ์ แต่สำหรับผม กลับเป็นจุดเรียกความสนใจ